حالا اینجا زمین عروس شده ٬ تقصیرمن نیست همیشه من هرچه که می نویسم اگرعجیب هم نباشد نمی دانم چرا تو تعجّب می کنی؟

حالا اینجا زمین عروس شده ٬ تقصیرمن نیست همیشه من هرچه که می نویسم اگرعجیب هم نباشد نمی دانم چرا تو تعجّب می کنی ؟

زیبا:

نمی دانم تعجّب کنی بهتر است یا نکنی ؟

کدامشان به دوست داشتن وعشق  کمی نزدیکتراست بگذریم .......

داشتم برایت می گفتم که زمین عروس پوش شده است امّا حقیقتش غیرازاینکه بنویسم عاشقت

هستم و تو هیچ اهمیتی ندهی و من به اهمیت ندادنت درعشقم اهمیتی ندهم ٬ برایم یک سؤال

 پیش آورد و دیدم چه کسی بهتراز تو!

تو هیچ سؤالی را جواب نمی دهی؟ 

پس معلوم نمی شود که بلد نیستی وحوصله نداری واین ازعزیزی ات کم نمی شود ٬ امّا اینجا ازهرکس بپرسم نه اینکه دیوانه اش نیستم وهرکه باشد یک آدم کاملا معمولی است لااقل برای قلبِ من اگربلد نباشد پای آبرویش در میان است که مسلما می رود .

گرچه نبودن ننگ نیست امّا خُب این تنها درقالبِ حرف یخ زده است وهرکس هم بلد نباشد خجالتش را با یک نمی دانم به اوج می رساند .

حالا ازتو می پرسم می دانم توهمه ی چیزهای مهم وعجیب را می دانی ٬ عادی ها را همین طور٬ ببین وقتی برف می بارد می گویند چون برف سفید است پس شاعرانه اش این است که عروسی ست وسفیدی را رنگِ عروس می دانند ٬ امّا اغلب وقتی کسی می میرد سفید می پوشد و دیگران سیاه ٬ پس چرا آن روزعروسی آن عروس نیست که می رود .

می دانم توشگفت زده نگاهم نکردی ٬ نترسیدی ٬ دلت هم برایم شدّتِ دیوانگی ام نسوخت اصلا حتی ذرّه ای ازاین سؤال را به حسابِ دیوانگی ام نگذاشتی ٬ نه جان هرکسی که جزمن است و خدای نکرده خیلی  دوستش داری مگردروغ می گویم ؟

فرق میان این دو عروس چیست ؟

زیبای من ؟

سفید همان سفید است چه برف باشد چه پارچه ٬ چه هرچیز دیگر .

امّا آدم ها چه طوروچراعوض می شوند ؟

شاید واقعا رفتن ِ همیشگی ِ آن انسان هم ٬ عروسی اش باشد مثل ِ حالای زمین وبرعکس شاید زمین حالا با اینکه سفید اجباری برتن کرده مرگش باشد از درد ٬ توچه فکر می کنی نازنینم ؟

می دانم توبلدی ٬ توجوابِ همه ی سؤال های نپرسیده ی من را می دانی همین است بی خود که من دیوانه ی تونشده ام .

نه فکر کنی به خاطرسؤال وجواب وبی جوابی و این هاست خودت که بهترهمه چیز دنیا را می دانی همین که می دانی که من نمی دانم چقدر دوستت دارم کافی است وهمین بالا ترکه خودت هم می دانی که نمی دانی من چقدر دیوانه ی توام .

شهامتش را داری امّا فکر نکن این مسئله صد مجهولی است میزان ِ مجنون بودن ِ مرا هیچکس نمی داند .

فقط همه می دانند که آنقدر درصدش بالاست که عاشقت را درهر دادگاهی با گواهی غلبه ی جنون تبرئه می کند .

گرچه هیچکس جنون ِ به این لذت بخشی را با سفید ترین پرونده ی دنیا عوض نخواهد کرد .

زمانی که عاشق کسی هستی رهایش کن اگرعاشقت باشد برمی گردد واگربازنگشت بدان اوهرگز دوستت نداشته است .