محققان ژاپنی در محیط آزمایشگاه نشان داده اند که استرپتوکوک سالیواریوس، یک باکتری تشکیل دهنده غشای زیستی یا ساکن بی ضرر دهان انسان، در واقع مانع شکل گیری غشای زیستی دندانی که به عنوان پلاک مشهور است، می شود.
 این باکتریها 2 آنزیم تولید می کنند که مولد این فرایند بازدارندگی هستند.

 به نقل از ساینس دیلی،تحقیقی در مورد استرپتوکوک سالیواریوس در مجله Applied and Environmental Microbiology به چاپ رسید و هیدنبو سنپوکو (Hidenobu Senpuku) یکی از نویسندگان این تحقیق و از موسسه ملی بیماریهای عفونی توکیو در خصوص یکی از این آنزیم های می گوید:

" ممکن است آنزیم FruA برای جلوگیری از پوسیدگی دندان ها مفید باشد." محققان این تحقیق می نویسند:" فعالیت این بازدارنده ها در حضور قند ساکاروز افزایش یافت, و اثرات بازدارندگی به غلظت ساکاروز موجود در محیط سنجشی تشکیل غشای زیستی بستگی داشت."
نویسندگان در ادامه می نویسند:

" ما نشان دادیم که آنزیم FruA محصول تولیدی باکتری استرپتوکوک سالیواریوس مانع تشکیل غشای سلولی استرپتوکوک موتانس به طور کلی در محیط سنجش آزمایشگاهی حاوی مکمل ساکاروز می شود." براساس این گزارش استرپتوکوک سالیواریوس گونه اصلی باکتریهایی است که در دهان زندگی می کنند. 
 
نویسندگان مطرح می کنند که ممکن است آنزیم  FruA بیماری زایی میکروبی را در حفره دهان تنظیم و تعدیل کند. آنها دریافتند که بر خلاف این حقیقت که آرایش اسید آمینه قارچ آسپراژیلوس نایجر تا حدودی با آرایش اسید آمینه استرپتوکوک سالیواریوس متفاوت است اما یک آنزیم FruA تجارتی تولید شده توسط این قارچ به اندازه آنزیم FruA  تولیدی استرپتوکوک سالیواریوس در جلوگیری از غشای سلولی استرپتوکوک موتانس موثر است.
آنزیم FruA نه تنها به وسیله استرپتوکوک سالیواریوس بلکه توسط استرپتوکوک های دیگر دهانی نیز تولید می شود. بخش عمده جامعه میکروبی دهانی شامل گونه های باکتریایی مفید بسیاری هستند که به حفظ سلامت و کنترل پیشرفت بیماریهای دهان کمک می کنند.