در آستانه یكصدمین سالگرد حادثه غرق شدن كشتی تایتانیك، بررسی‌های جدید در خصوص نقش فیزیك و ریاضی در غرق شدن این كشتی عظیم منتشر شده است.

كشتی تایتانیك 14 آوریل سال 1912 میلادی از بندر ساوت هامپتون راهی نیوریورك بود، با یك كوه عظیم یخی برخورد كرد و ظرف سه ساعت بطور كامل غرق شد و دو سوم مسافران و خدمه كشتی جان خود را از دست دادند.

دلایل متعددی در مورد علت برخورد كشتی با كوه عظیم یخی مطرح شده است كه از آن جمله نبود دوربین دوچشمی در كابین هدایت كشتی یا كمبود تعداد اپراتورهای رادیویی عنوان شده است.

«ریچارد كورفیلد» نویسنده كتاب‌های علمی و ضعف‌های موجود در ساخت كشتی تایتانیك را مورد بررسی قرار داده است كه نتایج آن در مجله Physics World و وب سایت موسسه فیزیك منتشر شده است.

وی در انجام تحقیقات خود از دو متخصص متالوژیست كمك گرفت. متخصصان تحقیقات خود را با اطلاعات بدست آمده از محل ساخت كشتی تایتانیك در بلفاست تلفیق كرده و دریافتند كه بدنه كشتی بطور یكنواخت به یكدیگر متصل نشده اند و نقطه ای از بدنه كه با كوه یخی برخورد كرده است، بسیار ضعیف تر از بدنه اصلی كشتی بوده و سازندگان كشتی برای كاهش هزینه‌ها از مواد بی‌كیفیت استفاده كرده‌اند.

همچنین شرایط آب و هوایی در منطقه نیز از عوامل بروز این حادثه عنوان شده است. در سال 1912 میلادی جزایر كارائیب تابستان بسیار گرمی را تجربه كرده بود و گلف استریم (جریان اقیانوسی گرم و قوی) باعث حركت یخچال‌های عظیم به تراز وسط اقیانوس و برخورد با كشتی تایتانیك شده است.

مجله نشنال جئوگرافیك نیز با همكاری جمعی از متخصصان، تصاویر جدیدی از كشتی غرق شده تایتانیك در اعماق اقیانوس اطلس منتشر كرده است.